Obowiązkowe informacje na tablicach i oznaczenia w placówce POZ

Koleżanki, Koledzy,

w związku z powtarzającymi się pytaniami dotyczącymi tablic informacyjnych w placówkach POZ przekazujemy praktyczną listę informacji i oznaczeń, które powinny znajdować się w każdej lokalizacji świadczeniodawcy posiadającego umowę z NFZ.

Lista obejmuje wyłącznie obowiązki wynikające z przepisów prawa, OWU oraz warunków realizacji umowy z NFZ. Nie zawiera standardów akredytacyjnych ani dobrych praktyk.

Każdą lokalizację przychodni należy sprawdzić oddzielnie.

  1. INFORMACJE NA ZEWNĄTRZ BUDYNKU

A. Znak Narodowego Funduszu Zdrowia

Na zewnątrz budynku, w miejscu ogólnie dostępnym, należy umieścić tablicę ze znakiem graficznym NFZ według obowiązującego wzoru.

Jeżeli w tym samym budynku działają także podmioty nieposiadające umowy z NFZ, oznaczenie musi jednoznacznie wskazywać, który podmiot udziela świadczeń finansowanych przez Fundusz.

Podstawa: § 11 ust. 2–3 OWU.

B. Godziny i miejsca udzielania świadczeń

Należy podać godziny i miejsca udzielania świadczeń w poszczególnych zakresach oraz informacje o udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami.

W przypadku placówki nieudzielającej świadczeń całodobowo informacje te powinny być widoczne także z zewnątrz.

Podstawa: § 11 ust. 1 i ust. 5 OWU.

C. Nocna i świąteczna opieka zdrowotna

Z zewnątrz muszą być czytelne:

  • nazwa najbliższego miejsca udzielania NiŚOZ;
  • dokładny adres;
  • numer telefonu;
  • informacja o godzinach działania NiŚOZ.

Dla czytelności informacji należy również wskazać, że nocna i świąteczna opieka zdrowotna działa co do zasady od poniedziałku do piątku w godz. 18.00-8.00 oraz całodobowo w dni ustawowo wolne od pracy.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 7 i ust. 5 OWU oraz art. 13 ust. 3 ustawy o podstawowej opiece zdrowotnej.

D. Numery alarmowe

Z zewnątrz muszą być widoczne numery:

  • 112;
  • 999

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 8 i ust. 5 OWU.

E. Zakaz palenia

W widocznych miejscach należy umieścić oznaczenie słowne i graficzne informujące o zakazie:

  • palenia wyrobów tytoniowych;
  • używania papierosów elektronicznych.

Zakaz obejmuje teren zakładu leczniczego, a nie wyłącznie gabinety i poczekalnię. Oznaczenie powinno zatem obejmować cały teren pozostający pod zarządem placówki.

Brak oznaczenia jest zagrożony grzywną do 2000 zł.

Podstawa: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1a i art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

  1. OBOWIĄZKOWE INFORMACJE WEWNĄTRZ PLACÓWKI

A. Kierownik i personel

Wewnątrz placówki należy podać:

  • imię i nazwisko osoby kierującej pracą komórki organizacyjnej;
  • imiona i nazwiska osób udzielających świadczeń ambulatoryjnych;
  • godziny udzielania przez nie świadczeń;
  • miejsce udzielania świadczeń.

Aktualny wydruk harmonogramu z SZOI może realizować ten obowiązek, jeżeli jest czytelny, kompletny i zgodny ze stanem faktycznym.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 1 OWU.

B. Podwykonawcy

Jeżeli świadczenia, badania lub konsultacje realizowane są przez podwykonawców, należy podać pacjentom:

  • nazwę podwykonawcy;
  • miejsce udzielania świadczeń;
  • dni i godziny udzielania świadczeń.

Dotyczy to w szczególności laboratoriów, RTG, USG oraz badań i konsultacji realizowanych poza główną lokalizacją.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 2 OWU.

C. Zapisy na świadczenia

Należy podać zasady zapisów na porady i wizyty, w tym:

  • sposób rejestracji osobistej;
  • numer telefonu;
  • sposób rejestracji elektronicznej, jeśli jest dostępna;
  • zasady ustalania terminu;
  • zasady zgłaszania wizyty domowej.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 3 OWU.

D. Skargi i wnioski do świadczeniodawcy

Należy opisać tryb składania skarg i wniosków bezpośrednio u świadczeniodawcy, w tym wskazać:

  • miejsce ich składania;
  • możliwe formy;
  • właściwą osobę lub komórkę;
  • dane kontaktowe.

Nie wystarczy podanie wyłącznie danych NFZ lub Rzecznika Praw Pacjenta.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 4 OWU.

E. Prawa pacjenta

Informacja o prawach pacjenta musi być dostępna wewnątrz placówki.

Informacja powinna obejmować prawa pacjenta wynikające z ustawy. Można wykorzystać aktualne materiały przygotowane przez Rzecznika Praw Pacjenta albo własne opracowanie, pod warunkiem że nie pomija ono istotnych praw i nie przedstawia ich w sposób ograniczający.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 5 OWU oraz ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

F. Potwierdzanie prawa do świadczeń

Należy opisać zasady potwierdzania prawa do świadczeń, w szczególności:

  • weryfikację w systemie eWUŚ;
  • możliwość przedstawienia dokumentu potwierdzającego uprawnienia;
  • możliwość złożenia pisemnego oświadczenia, jeżeli eWUŚ nie potwierdza prawa do świadczeń;
  • zasady postępowania w stanie nagłym.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 6 OWU oraz art. 50 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

G. Nocna i świąteczna opieka oraz numery alarmowe

Także wewnątrz należy podać:

  • nazwę, adres i telefon najbliższego miejsca NiŚOZ;
  • numery 112 i 999.

Powtórzenie tej informacji na tablicy zewnętrznej i wewnętrznej jest prawidłowe — wynika z konstrukcji § 11 OWU.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 7–8 i ust. 5 OWU.

H. Rzecznik Praw Pacjenta

Należy podać:

  • adres Biura Rzecznika Praw Pacjenta;
  • numer bezpłatnej infolinii: 800 190 590.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 9 OWU.

I. Skargi i wnioski do NFZ

Należy podać:

  • adres właściwej miejscowo komórki NFZ do spraw skarg i wniosków;
  • aktualny numer telefonu tej komórki.

W województwie podlaskim dane powinny odpowiadać aktualnym informacjom Podlaskiego OW NFZ.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 10 OWU.

J. Informacje o innych świadczeniodawcach i terminach

Należy podać adres i numer telefonu komórki wskazanej przez Prezesa NFZ, w której pacjent uzyska informację o:

  • innych świadczeniodawcach posiadających umowę z NFZ;
  • średnim czasie oczekiwania;
  • pierwszym wolnym terminie.

Obowiązek można realizować przez podanie Telefonicznej Informacji Pacjenta 800 190 590 oraz danych właściwego OW NFZ.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 10a OWU.

K. Lista oczekujących – jeżeli ma zastosowanie (AOS)

Jeżeli w danym zakresie prowadzona jest lista oczekujących, należy podać możliwość i sposób zapisania się na nią.

Podstawa: § 11 ust. 4 pkt 11 OWU.

  1. INFORMACJE WYNIKAJĄCE Z USTAWY O DZIAŁALNOŚCI LECZNICZEJ

W widocznym miejscu w placówce należy podać aktualne informacje dotyczące:

A. Rodzaju działalności i zakresu świadczeń

Należy podać rzeczywisty zakres świadczeń wykonywanych w danej lokalizacji. Nie wystarczy ogólne określenie „przychodnia” lub „POZ”.

Podstawa: art. 24 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o działalności leczniczej.

B. Opłat za dokumentację medyczną

Należy wywiesić aktualną wysokość opłat za udostępnienie dokumentacji medycznej.

Aktualizacja może być prowadzona na osobnej kartce. Należy pamiętać, że pierwsze udostępnienie dokumentacji pacjentowi albo jego przedstawicielowi ustawowemu w żądanym zakresie i sposobie jest bezpłatne.

Podstawa: art. 24 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 ustawy o działalności leczniczej oraz art. 28 ustawy o prawach pacjenta.

C. Świadczeń odpłatnych

Jeżeli placówka udziela świadczeń komercyjnych, należy wywiesić pełny i aktualny cennik świadczeń, które mogą być udzielane za częściową albo całkowitą odpłatnością.

Nie wolno pobierać od pacjenta uprawnionego opłaty za świadczenie gwarantowane realizowane w ramach umowy z NFZ.

Szczególnej weryfikacji wymagają opłaty za formularze ZUS OL-9 i KRUS N-14. Koszt świadczeń związanych z orzekaniem o niezdolności do pracy dla celów rentowych finansuje podmiot, na którego zlecenie wydawane jest zaświadczenie. Jeżeli pacjent jest tym podmiotem, pobieramy od niego opłatę.

Podstawa: art. 24 ust. 1 pkt 12 i ust. 2 ustawy o działalności leczniczej oraz art. 16 ust. 4 ustawy o świadczeniach finansowanych ze środków publicznych.

D. Monitoring — jeżeli jest stosowany

Jeżeli w placówce prowadzony jest monitoring, informację o zakresie i sposobie obserwacji należy podać w widoczny sposób.

Niezależnie od ustawy o działalności leczniczej należy spełnić obowiązek informacyjny wynikający z RODO. Informacja o monitoringu powinna być dostępna przed wejściem osoby do monitorowanego obszaru.

Podstawa: art. 23a i art. 24 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej oraz art. 13 RODO.

  1. TELEPORADY

Jeżeli placówka udziela teleporad, w miejscu wykonywania świadczeń należy podać warunki ich udzielania, w tym:

  • systemy teleinformatyczne lub systemy łączności używane do teleporad;
  • sposób ustalania terminu;
  • zasadę realizacji nie później niż w pierwszym dniu roboczym po zgłoszeniu albo w późniejszym terminie uzgodnionym z pacjentem;
  • sposób nawiązania kontaktu;
  • zasady anulowania teleporady;
  • informację o co najmniej trzech próbach kontaktu w odstępach nie krótszych niż pięć minut;
  • możliwość uzyskania świadczenia w bezpośrednim kontakcie;
  • przypadki, w których świadczenie realizuje się osobiście;
  • sposób realizacji e-recepty;
  • sposób realizacji e-skierowania;
  • sposób realizacji e-zlecenia na wyroby medyczne;
  • sposób realizacji zleconych badań;
  • informację o Internetowym Koncie Pacjenta;
  • prawo pacjenta do zgłoszenia w trakcie teleporady potrzeby kontaktu osobistego.
  • zasady teleporad podaje się również na stronie internetowej świadczeniodawcy, a na żądanie pacjenta także telefonicznie.

Podstawa: § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego teleporady w POZ.

  1. SZYBKA TERAPIA ONKOLOGICZNA — DiLO

Świadczeniodawca POZ musi poinformować pacjentów o możliwości wydawania przez lekarzy POZ kart diagnostyki i leczenia onkologicznego.

Informacja musi być umieszczona:

  • wewnątrz budynku;
  • w miejscu widocznym dla pacjentów;
  • z zastosowaniem znaku graficznego określonego w zarządzeniu Prezesa NFZ.

Nie ma obowiązku umieszczania imiennej listy lekarzy wystawiających DiLO. Obowiązek dotyczy informacji o możliwości wystawienia karty i właściwego znaku.

Podstawa: § 20 ust. 3–4 zarządzenia Prezesa NFZ w sprawie warunków zawarcia i realizacji umów w rodzaju POZ.

  1. INFORMACJE WYNIKAJĄCE Z USTAWY O POZ

Świadczeniodawca POZ ma obowiązek informowania pacjentów w sposób widoczny i ogólnodostępny o:

  • zasadach i organizacji nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;
  • okolicznościach, w których deklaracja wyboru lekarza, pielęgniarki lub położnej POZ traci ważność.

Podstawa: art. 13 ust. 3 ustawy o podstawowej opiece zdrowotnej.

  1. STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH

Podmiot leczniczy pracujący z dziećmi musi posiadać Standardy Ochrony Małoletnich.

W lokalu należy wywiesić w widocznym miejscu:

  • wersję zupełną;
  • wersję skróconą, przeznaczoną dla małoletnich.

Samo umieszczenie komunikatu „Standardy dostępne w rejestracji” nie zastępuje obowiązku udostępnienia obydwu wersji w lokalu.

Podstawa: art. 22b–22c ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.

  1. Inspektor Ochrony Danych IOD

    Jeżeli podmiot wyznaczył IOD, art. 37 ust. 7 RODO nakazuje opublikowanie jego danych kontaktowych oraz przekazanie ich Prezesowi UODO. UODO interpretuje ten obowiązek w ten sposób, że na stronie internetowej podmiotu powinny znaleźć się:
    • imię i nazwisko IOD;
    • dane umożliwiające kontakt z IOD, np. adres e-mail, numer telefonu albo adres korespondencyjny.
    • Źródła: art. 37 ust. 7 RODO – EUR-Lex, stanowisko UODO dotyczące publikacji imienia i nazwiska IOD, stanowisko UODO dotyczące dostępności danych kontaktowych IOD.
      Jednocześnie:
    • przepisy nie nakazują umieszczenia danych IOD konkretnie na głównej tablicy informacyjnej przychodni;
    • dane kontaktowe IOD muszą znaleźć się w obowiązku informacyjnym przekazywanym osobom, których dane są zbierane – art. 13 ust. 1 lit. b RODO;
    • informacja ta może być umieszczona na osobnej tablicy lub kartce RODO przy wejściu, w rejestracji oraz na stronie internetowej.
      Dlatego jeżeli macie przy wejściu rozszerzoną informację dotyczącą ochrony danych, zawierającą imię i nazwisko oraz dane kontaktowe IOD, nie trzeba jej powtarzać na głównej tablicy.
  2. CZEGO NIE TRZEBA OBOWIĄZKOWO WYWIESZAĆ

Aktualne przepisy nie nakładają ogólnego obowiązku wywieszania w POZ:

  • pełnego katalogu grup posiadających szczególne uprawnienia;
  • pełnej listy poradni i specjalistów AOS niewymagających skierowania;
  • informacji o bezpłatnych lekach dla osób 65+;
  • imiennej listy lekarzy wystawiających DiLO;
  • pełnego regulaminu organizacyjnego podmiotu.
  • gazetek ściennych dostarczanych przez Sanepid
  • plakatów z POW NFZ
  • materiałów od firm farmaceutycznych
  • reklam ze sklepów medycznych

Checklista: tablica i oznaczenia na zewnątrz

Sprawdź, czy w każdej lokalizacji znajdują się:

  • aktualny znak graficzny NFZ;
  • jednoznaczne wskazanie, który podmiot udziela świadczeń w ramach umowy z NFZ – jeżeli w budynku działają także inne podmioty;
  • godziny i miejsca udzielania świadczeń w poszczególnych zakresach;
  • informacja o udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami;
  • nazwa, adres i numery telefonów najbliższego miejsca udzielania nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;
  • numery alarmowe 112 i 999;
  • widoczne oznaczenia zakazu palenia wyrobów tytoniowych i papierosów elektronicznych;
  • informacja o monitoringu przed wejściem do monitorowanego obszaru – jeżeli monitoring jest stosowany.

Checklista: obowiązkowe informacje wewnątrz placówki

Sprawdź, czy pacjent może łatwo znaleźć:

  • imię i nazwisko osoby kierującej pracą komórki organizacyjnej;
  • imiona i nazwiska osób udzielających świadczeń ambulatoryjnych;
  • godziny i miejsca udzielania świadczeń przez poszczególne osoby;
  • miejsca i godziny świadczeń realizowanych przez podwykonawców – jeżeli zachodzi potrzeba poinformowania pacjentów;
  • zasady zapisów na porady i wizyty;
  • zasady zgłaszania wizyt domowych;
  • tryb składania skarg i wniosków w przychodni;
  • informację o prawach pacjenta;
  • zasady potwierdzania prawa do świadczeń;
  • dane najbliższego miejsca nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej;
  • numery alarmowe 112 i 999;
  • adres Biura Rzecznika Praw Pacjenta i numer 800 190 590;
  • dane właściwej komórki NFZ do spraw skarg i wniosków;
  • dane kontaktowe, pod którymi pacjent uzyska informacje o świadczeniodawcach i terminach;
  • informację o możliwości i sposobie zapisania się na listę oczekujących – jeżeli ma zastosowanie;
  • rzeczywisty rodzaj działalności i zakres świadczeń realizowanych w lokalizacji;
  • aktualną wysokość opłat za udostępnienie dokumentacji medycznej;
  • aktualny cennik świadczeń odpłatnych – jeżeli są udzielane;
  • zasady udzielania teleporad;
  • informację o możliwości wystawiania kart DiLO wraz z właściwym znakiem;
  • informację o okolicznościach utraty ważności deklaracji wyboru;
  • pełną i skróconą wersję standardów ochrony małoletnich;
  • informację dotyczącą przetwarzania danych osobowych, w tym kontakt z IOD – jeżeli został wyznaczony;
  • informację o monitoringu – jeżeli jest stosowany;
  • oznaczenia zakazu palenia w widocznych miejscach.

Kontrola końcowa

  • informacje są aktualne;
  • dane dotyczą konkretnej lokalizacji, a nie wyłącznie siedziby spółki;
  • podane telefony, adresy i godziny zostały sprawdzone;
  • harmonogram odpowiada danym zgłoszonym do NFZ;
  • informacje są czytelne i dostępne dla pacjenta bez konieczności pytania w rejestracji;
  • informacje wymagane na zewnątrz są widoczne również po zamknięciu placówki;
  • strona internetowa zawiera informacje, które zgodnie z odrębnymi przepisami muszą być opublikowane również online.

Nie istnieje jeden urzędowy wzór „tablicy informacyjnej POZ”. Obowiązki zostały rozproszone pomiędzy OWU, ustawy, rozporządzenia oraz zarządzenia Prezesa NFZ. Nie oznacza to jednak, że wszystkie informacje trzeba zmieścić na jednej przeładowanej tablicy.

Można podzielić je na kilka czytelnych plansz, osobno wywiesić harmonogram, cenniki, prawa pacjenta, zasady teleporad, informację o DiLO czy standardy ochrony małoletnich. Istotne jest, aby wszystkie wymagane informacje były aktualne, widoczne i łatwo dostępne dla pacjenta.

Każdą lokalizację należy ocenić oddzielnie. Informacja dostępna wyłącznie w siedzibie spółki albo w jednej przychodni nie zawsze realizuje obowiązek w pozostałych miejscach udzielania świadczeń.

Warto przeprowadzać taki przegląd co najmniej raz w roku oraz po każdej zmianie personelu, harmonogramu, podwykonawcy, cennika, danych kontaktowych lub organizacji udzielania świadczeń.

Podstawy prawne

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – załącznik, w szczególności § 11 ust. 1–5; tekst jednolity ogłoszony obwieszczeniem Ministra Zdrowia z 20 maja 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 712).

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – załącznik, w szczególności § 11 ust. 1–5; tekst jednolity ogłoszony obwieszczeniem Ministra Zdrowia z 20 maja 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 712).

Ustawa z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej – przede wszystkim art. 23, art. 23a oraz art. 24 ust. 1–2; tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 156.

Ustawa z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta – w szczególności art. 11 oraz art. 23–30.

Ustawa z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Ustawa z 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej – w szczególności art. 2–6, art. 9–14 i art. 14a; tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 515, z późn. zm.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, z późniejszymi zmianami; tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2023 r. poz. 1427.

Prosimy pamiętać, że obowiązki informacyjne ocenia się osobno dla każdej lokalizacji. Informacja wywieszona w siedzibie spółki nie zawsze realizuje obowiązek w filii lub innym miejscu udzielania świadczeń.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 12 sierpnia 2020 r. w sprawie standardu organizacyjnego teleporady w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, z późniejszymi zmianami – w szczególności § 3.

Ustawa z 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych – art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1a.

Ustawa z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich – w szczególności art. 22b oraz art. 22c ust. 7.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 – RODO – przede wszystkim art. 12–14 oraz art. 37 ust. 7.